zondag 23 juli 2017

5 jaar groene visjes!

Dit weekend maar dan 5 jaar geleden hebben we onze eerste gasten in het huisje ontvangen, Dan & Anne en hun 2 jongens....wat kijken we met veel plezier terug op die tijd! De stress om alles op tijd klaar te krijgen, de rotzooi in de tuin, de gezelligheid met de gasten, het mooie weer....en eigenlijk is elk zomerseizoen weer een belevenis, gelukkig wel zonder de stress & de rotzooi in de tuin, maar met gezellige gasten, heerlijke kampvuuravonden, over het algemeen prachtig weer (hoewel....terwijl ik dit schrijf komt de regen met bakken uit de hemel:-( ...), inspirerende gesprekken, leuke activiteiten, kortom een hoop gezelligheid. Eén van onze vrijwilligers van vorig jaar heeft geprobeerd om ons verhaal in een collage samen te vatten en dit is het resultaat...


Het huisje 5 jaar geleden

 Het huisje vorig jaar


Hoe zou het er hier over 5 jaar uit zien?

dinsdag 11 juli 2017

From the Cosy Caravan, with love...

We hebben weer plek in onze Caravan, vanaf 12 augustus, dus mocht je zin hebben in een spontane vakantie...wat let je?





Stuur ons even een mailtje, dan mailen we je alle gegevens toe of kijk even verder op onze site...


donderdag 15 juni 2017

De muur is af!

De muur is af! Het project waar we het meest tegen op zagen, is gedaan! En eigenlijk was het best leuk, haha:-). Het was een enorme puzzel om de juiste stenen te vinden, we hebben een hoop heen en weer gesjouwd, de vrijwilligers en ik hebben eindeloos veel tijd besteed aan het opvullen van de ruimte achter de mooie stenen en manlief heeft zich voornamelijk geconcentreerd op het echte metselwerk. Een precisieklusje. Het doel was om eigenlijk geen voegen te creeeren en dus echt de stenen op elkaar te laten passen, zoals dat vroeger ook gebeurde, zodat het zou lijken of het gebouw er altijd heeft gestaan. Op de dorpel boven de deur staat 1838, nu moeten alleen nog even ergens 2017 inbeitelen.

De stenen zijn wel aan elkaar 'geplakt' met een mengsel van kalk, zand en water en de ruimte achter de voorste stenen is opgevuld met hetzelfde mengsel en heeeel veeel 'gnoccis' zoals wij ze noemden, de lelijke en kleine stenen. Op deze manier is de muur heel stevig, bestand tegen de druk van het dak en is het niet mogelijk voor muisjes en andere kleine monstertjes om door de muur binnen te dringen. Ze kunnen voorlopig natuurlijk wel gewoon door de deur naar binnen;-)

Wij zijn heel tevreden, ook eigenlijk wel een heel klein beetje trots. Zelfs onze normaal-niet-zo-complimenteuze buurman was erg onder de indruk. Maar goed, we hopen natuurlijk jullie snel in deze longere (want ruïne mogen we het niet meer noemen toch?) te mogen verwelkomen!





vrijdag 12 mei 2017

The Cosy Caravan, nieuwe foto's!

De caravan heb ik gister klaargemaakt voor onze nieuwe vrijwilliger en ik heb meteen maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat nieuwe foto's te nemen!








Weer even een teken van leven!

Mei is alweer halverwege, de zomermaanden zijn in aantocht en wat ons betreft is het seizoen begonnen!

In de meivakantie hadden we een vrolijk en gezellig weerzien met allerlei gasten die hier al een keer geweest waren en die wederom genoten hebben van Plouhinec en omgeving. De weergoden waren iedereen uitermate goed gezind, het was heerlijk weer, de tuin explodeerde onder de warme zonnestralen en de stemming zat er goed in!

Wij zijn zelf begin april even een weekje op vakantie geweest naar Portugal en toen we terugkwamen waren de omstandigheden perfect om meteen weer het water in te duiken op zoek naar spinkrab.
 

 
En natuurlijk ook nog even een golfje te pakken, bij gebrek aan een surfboard (want ja, we gingen krabben duiken) dan maar op het body board.

Ook hebben we Aimée's verjaardag gevierd
En meegedaan aan de jaarlijkse Randonnée semi-nocturne van de school, tijdens een prachtige avond, een werkelijk prachtige wandeling langs de Ria d'Etel, Vieux Passage (Plouhinec), de gallo romeinse opgraving Mané Vechen en Plouhinec's eigen oesterhuisje (vergelijkbaar met die van Saint Cado), Ile Nohic


Vlak voor ons vertrek naar Portugal hebben we afscheid genomen van onze vrijwilligers Lukas, Leanne & Nathalia. Met de meiden heb ik vooral veel in de tuin gedaan, Lukas heeft monnikenwerk verricht met Arnoud om de muur te krijgen waar-ie nu is:
De laatste loodjes wegen uiteraard ook hier het zwaarst, de laatste rijen duren lang. Het is moeilijk om de goede stenen te vinden, alles moet op maat gemaakt worden en het opvullen achter de mooie stenen wordt door de hoogte ook steeds lastiger. Maar goed we zijn er bijna. Foto's met champagne volgen:-)

Ook is met behulp van onze bomenman de cipres in het kippenhok weggehaald. Hij was niet gezond en bovendien haalde hij veel licht weg uit de moestuin. We hebben dus weer een stapeltje brandhout erbij. Kippen waren wel een dag van slag, maar goed, dat is even niet anders dames:-). Hopelijk krijgen ook de noot en de hazelaar die daar ergens staan nu meer licht en water, zodat we daar ooit een keer de vruchten / noten van kunnen plukken.

Tot zo ver maar even de update van de afgelopen weken! Komen jullie snel (weer) eens langs?